บทที่ 83 83

แสงแดดอ่อนๆยามเช้าของฤดูร้อนสาดส่องผ่านผ้าม่านผืนหนาเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลติณณภพ เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วจากสวนหลังบ้านดังแว่วมาทักทายวันใหม่ ทว่าบรรยากาศอันแสนสงบสุขกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆที่วิ่งตึงตังและเสียงเปิดประตูห้องน้ำอย่างเร่งรีบ

"อุแหวะ... อ่อก..."

เสียงอาเจียนอย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ